Ieder mens draagt een bril

RSS
Follow by Email
Facebook
LinkedIn

Eind 2005 verbleef ik voor mijn eindonderzoek aan de Universiteit Leiden een aantal weken in Hyderabad, na Bangalore de grootste IT-hub van India. Samen met mijn goede vriend Daniel onderzocht ik de impact van cultuurverschillen – in een samenwerking tussen een Nederlandse en Indiase vestiging van SSA Global – bij het gezamenlijk ontwikkelen van een softwarepakket.

Naast de grote cultuurverschillen ondervond ik eveneens een enorm verschil in de wijze waarop men in India naar de wereld kijkt. Mijn eigen logica leek ineens totaal niet meer aan te sluiten op de werkelijkheid. Telkens probeerde ik mijn logica te projecteren op de omgeving, maar toch begreep ik veel situaties niet of nauwelijks. Alsof ik naar een spectaculaire show van een illusionist zat te kijken, de beelden waren prachtig maar de logica ontbrak volkomen.

Lees meer

De held van Denpasar

RSS
Follow by Email
Facebook
LinkedIn

Eind oktober 2010 stond ik samen met mijn vriendin op het vliegveld van Denpasar op het Indonesische eiland Bali. Na 3 weken backpacken maakten we ons op om via Singapore terug te vliegen naar Nederland. Onderweg naar het vliegveld gaven we ons laatste geld nog even snel uit aan een heerlijke Gado-gado in een plaatselijk restaurant, zodat we zonder overgebleven roepies richting Nederland vertrokken.

Het inchecken van onze bagage op het vliegveld verliep voorspoedig, dus niets stond ons nog in de weg om onze reis te vervolgen. Of toch wel? Op 50 meter voor de gate werden we plots staande gehouden door de dienstdoende douaniers. Tot onze verrassing vroegen ze ons 300.000 roepies (circa 23 euro) aan luchthavenbelasting te betalen. Niet echt iets dat je nog verwacht na het inchecken van je bagage. Aangezien ons vliegtuig pas anderhalf uur later vertrok, besloten we in alle rust op zoek te gaan naar een pinautomaat. Het eerste pinautomaat bij de entree van het vliegveld werkte niet echt mee. Tijdens onze vakantie was al duidelijk geworden dat de – in Nederland veel gebruikte – financiële dienst Maestro (betaalkaart) in Indonesië beperkt ondersteund wordt.

Lees meer

Het heft in eigen handen

RSS
Follow by Email
Facebook
LinkedIn

Half juni verbleef ik samen met mijn gezin op het schiereiland Golfo Aranci in het noordoosten van Sardinië. Halverwege de vakantie waren alle pasta’s en pizza’s reeds de revue gepasseerd, een puntzak friet bestellen bij het buitenrestaurant van ons verblijf leek dus een goed alternatief.

Vijf minuten later arriveerde de serveerster met onze bestelling. De puntzak friet voldeed echter niet helemaal aan onze verwachtingen. De zak was slechts voor de helft gevuld met lauwwarme frietjes, niet echt wat je verwacht bij een vraagprijs van 4 euro.

In eerste instantie reageerde ik vanuit mijn primaire emoties. Gefrustreerd riep ik luidkeels tegen mijn vriendin nooit meer terug te komen in deze afgrijselijke tent. Enkele seconden later kwam ik tot inkeer en besefte dat weglopen zonder bezwaar te maken de weg van de minste weerstand is.

Lees meer

Winkelen is een beleving

RSS
Follow by Email
Facebook
LinkedIn

Buiten pinnen bij het tankstation, online boeken bestellen, zelf je producten scannen bij de Albert Heijn en sinds kort ook al bij IKEA. Nederland is de laatste jaren steeds individualistischer aan het worden en toont steeds meer gelijkenis met Amerika, volgens professor Geert Hofstede – schrijver van het boek Allemaal andersdenkenden –het meest individualistische land op aarde. Nederland neemt in zijn model – samen met Canada en Hongarije – de 4de plaats in na respectievelijk Amerika, Australië en Groot-Brittannië.

Maar hoe individualistisch kan een land als Nederland worden? Besteld iedereen in de toekomst alleen nog via webwinkels puur beredeneerd vanuit prijs en gemak met als gevolg dat onze gezellige winkels uit de binnenstad verdwijnen? Of gooien de winkels hun onderscheidend vermogen in de strijd, de mogelijkheid tot het creëren van een ‘beleving’?

Lees meer

De slimme vrouw van Matmata

RSS
Follow by Email
Facebook
LinkedIn

Tijdens een rondreis door Tunesië in 2002 bezocht ik een klein Berbers dorpje 450 kilometer ten zuiden van Tunis genaamd Matmata. Het dorp was ondergronds gebouwd, zodat bewoners zich konden verschuilen voor de felle brandende zon. De temperatuur in de woningen bleef door de ondergrondse constructie – zowel in de winter als in de zomer – constant tussen de 20-22 graden.

In 1967 werd het dorp zwaar getroffen door heftige regenval, waardoor alle woningen geheel onder water liepen. De schrik zat er bij veel bewoners goed in, waardoor het idee ontstond 3 kilometer verderop het dorp te herbouwen. Ditmaal koos men voor bovengrondse bouw, zodat toekomstige regenbuien geen bedreiging meer zouden vormen.

Lees meer