Groeien doe je buiten je comfortzone

RSS
Follow by Email
Facebook
LinkedIn

Iedereen kent het wel, met je beste vrienden een avondje op stap in een vreemde stad. Een garantie voor succes. Vaak krijgen dit soort initiatieven naar mate de leeftijd vordert een structureel karakter, al is het alleen al om het gemakkelijker aan het thuisfront te kunnen verkopen. “Slechts één keer per jaar haal ik met mijn vrienden een avondje goed door, dat is toch niet teveel gevraagd?”

Wat er die avond ook gebeurt en waar de reis ook naar toe gaat, de avond is altijd memorabel. De gebeurtenissen zijn meestal meer dan genoeg voer om op verjaardagen en feestjes veelvuldig naar te refereren en dubbel te liggen van het lachen. Kortom, een avondje op stap met je vrienden op een willekeurige plek staat gelijk aan een topavond.

De formule: Avond op stap met vrienden = Topavond

Het frappante is echter dat een jaar later toch het overtal van de groep oppert terug te gaan naar de locatie van voorgaand jaar. “Het was vorig jaar supergezellig, het eten was lekker en leuke nieuwe mensen ontmoet. Waarom zouden we nu ineens ergens anders naar toe gaan?”.

Ondanks dat het succes van de avond los staat van de locatie lijken de hersenen wel een direct verband te leggen. De hersenen koppelen dus niet alleen het samenzijn met de vriendengroep aan het succes van de avond, maar nemen ook de locatie op als bepalende factor.

De formule: Avond op stap met vrienden + Specifieke locatie = Topavond

Waarom wil men de formule uitbreiden met een factor die helemaal geen succesbepalende factor is? Waarom wil men een onnodige afhankelijkheid creëren? En waarom is men bang dat elders geen succes geboekt kan worden?

Mijns inziens speelt ieders comfortzone hier een bepalende rol. Zodra men een situatie heeft ondervonden is het direct onderdeel van zijn of haar comfortzone. Maar wat als destijds gekozen was voor een andere stad of een andere kroeg? Was het dan geen gezellige avond geworden? Of was die andere kroeg in die andere stad dan misschien de comfortzone geworden, omdat het daar zo’n gezellige avond was?

Het is moeilijk om af en toe een stapje terug te doen en een gebeurtenis op afstand te bekijken. Vaak staan “zekerheid” en “veiligheid” nu eenmaal hoger op de prioriteitenlijst dan “afwisseling” en “uitdaging”. Zodra een gebeurtenis positief is nemen de meeste mensen deze gebeurtenis mee in hun toekomstige besluitvorming. Vandaar dat mensen veelvuldig terugkeren naar die ene goede camping in Frankrijk, dat ene goede restaurant in de regio en die ene gezellige kroeg.

Ook in het zakenleven zitten veel mensen in een comfortzone. Het bedrijf dat ze destijds kozen om voor te gaan werken is binnen enkele weken of maanden de comfortzone geworden. Helemaal niet erg natuurlijk, want het is belangrijk om je comfortabel te voelen op je werk. Wel erg is het als je – als ambitieus en gedreven persoon – blijft zitten in een uitzichtloze situatie zonder enig perspectief op persoonlijke groei en – ontwikkeling. Puur en alleen omdat je het zo lekker comfortabel is!

Mijn advies is om op zo’n moment even dat stapje terug te doen en te beseffen dat er ook ooit een tijd is geweest dat je huidige werkgever buiten je comfortzone viel. Dat je nog geen kennis had van de business, je collega’s nog niet kende en alle andere onzekere factoren nog niet onder controle had. Niet deze veilige omgeving maar je eigen ambities moeten dus centraal komen staan, zoals het avondje stappen moet draaien om jouw vrienden onafhankelijk van de locatie.

Nu lijkt het wellicht alsof ik stel dat de werkgever totaal irrelevant is met betrekking tot het werkplezier. Onterecht! Juist de werkgever kan mijns inziens een omgeving scheppen waarin de persoonlijke ambities van de medewerker centraal staan, waarin ook nog een goed bedrijfsresultaat wordt geboekt. Door goed te luisteren naar de persoonlijke ambities van je medewerkers en deze uit te lijnen met de bedrijfsambities kun je namelijk een win-win situatie creëren, waarin medewerkers – vanuit hun passie – intrinsiek gemotiveerd zijn om het bedrijfsresultaat positief te beïnvloeden. En wanneer je voor je medewerkers een baan kunt creëren waarin ze bijdragen aan het bedrijfsresultaat terwijl ze ook nog zelf groeien, mag je mijns ziens spreken van een topbaan!

Formule: Persoonlijke groei + Bedrijfsgroei = Topbaan

Wouter Volkeri