Category Archives: Artikelen

Rijkdom zit in de kleine dingen

Op een warme zomeravond op een klein eiland in de Stille Zuidzee ontstond plots een luid kabaal. Uit de hemel vielen duizenden gouden munten naar beneden. Alle mensen renden naar buiten en begonnen massaal de gouden munten op te rapen. Een uur later waren alle gouden munten opgeraapt en keerde iedereen weer terug naar huis. Thuisgekomen zei de vader trots tegen zijn gezin “we zijn rijk en hoeven nooit meer te werken“.

De volgende ochtend liep de vader met een glimlach op zijn gezicht naar de bakker om heerlijke broodjes te kopen om hun rijkdom te vieren. Bij de deur aangekomen viel zijn oog op het bordje achter het raam “gesloten wegens rijkdom“.

Ons rijkdom zit niet zozeer in geld, maar juiste in de kleine dingen. Wat betekent rijkdom voor jou?

Wouter 

Een leider omringt zich met A-spelers

Voor een professioneel marathonloper is een haas essentieel. Een haas zorgt voor een hoog tempo en fungeert als windscherm voor de marathonloper. Normaal gesproken stapt de haas na circa 30 kilometer uit, waarna de marathonloper de laatste 12 kilometer op eigen kracht loopt. Een mooi principe.

Als een goede haas essentieel is voor je uitslag ga je vanzelf op zoek naar de beste atleten. Logisch. Maar als je continu opzoek gaat naar betere atleten kom je op den duur in de situatie dat de haas net zo goed of zelfs beter is dan jij. Met de wetenschap dat de haas volgens de regelementen de wedstrijd eventueel mag uitlopen – zoals de Keniaanse haas Festus Talam bij de marathon van Eindhoven in 2016 – ontstaat er een interessant dilemma. Verzamel je als marathonloper de beste hazen om je heen met het vertrouwen dat ze uitstappen of kies je voor hazen die jouw niveau net niet halen, zodat je je geen zorgen hoeft te maken over een onverwachte uitbraak?

Lees meer

Delen betekent niet per se minder

Laatst vroeg mijn 7-jarige dochter of je altijd minder krijgt als je iets met een ander moet delen. “Klopt, als je bijvoorbeeld een reep chocolade hebt en die moet je delen met een vriendinnetje dan krijg jij nog maar de helft”, reageerde ik. “Geldt dat ook voor aandacht?”, reageerde ze. “Jazeker. De juffrouw in de klas moet bijvoorbeeld haar aandacht verdelen over alle kinderen in de klas, waardoor jij minder aandacht van haar krijgt. Ook hierbij geldt dus, als je iets met een ander moet delen krijg je zelf minder”, zei ik stellig. “Dus toen mijn zusje geboren werd ben jij minder van mij gaan houden?”, zei ze beteuterd. “Uhhhhhhh, nee ik hou nog steeds evenveel van jou en hou net zoveel van je zusje”, zei ik. “Dus je krijgt niet minder als je liefde met iemand anders moet delen?”.

Als een bedrijf groeit kan het zijn dat je minder aandacht krijgt van je leidinggevenden of collega’s in het algemeen. Een gebrek aan aandacht kan impact hebben op je motivatie en uiteindelijk op je resultaat. Op zo’n moment is het goed om te beseffen dat het krijgen van minder aandacht niet per definitie betekent dat ze ook minder om je zijn gaan geven. Aandacht geven is namelijk direct gekoppeld aan tijd, terwijl het achterliggende gevoel hier geheel los van staat.

De oplossing ligt in de nuance

Met twee jonge meiden in huis zijn onze trappen voorzien van traphekjes. Als de meiden naar beneden willen hebben ze dus een probleem. Ze kunnen nog zo hard duwen, het hek geeft geen millimeter mee. En gelukkig maar. De oplossing ligt in de nuance. Even een klein stapje terug doen, het hekje iets optillen en het vervolgens rustig naar je toetrekken.

Op de werkvloer zie ik regelmatig dat mensen problemen proberen op te lossen door zo hard mogelijk te duwen. Veelal komen ze met deze aanpak geen millimeter vooruit, omdat de andere persoon niet meebeweegt. In zo’n geval is het verstandig om even een stapje terug te doen, de situatie opnieuw te overdenken en een andere oplossingsrichting te kiezen. Je zult achteraf versteld staan hoe eenvoudig het soms is om met een andere aanpak een probleem op te lossen, want ook op de werkvloer ligt de oplossing meestal in de nuance.

Maak je stip niet te concreet

Bij je eerste marathon heb je een duidelijk einddoel. Je omschrijft dit doel abstract als “het lopen van de marathon” en niet concreet als “het lopen van ruim 42 kilometer“. Als je gaat trainen daarentegen ga je wel ineens praten in kilometers “Morgen ga ik 25 kilometer lopen“.

In de praktijk zie ik bedrijven worstelen met het formuleren van een stip aan de horizon. Het probleem is mijns inziens dat de focus veelal ligt op het formuleren van concrete doelstellingen, bijvoorbeeld de omzet of het aantal klanten. Deze concrete doelstellingen passen wel bij de weg náár de stip aan de horizon, maar zijn niet het inspirerende doel waar medewerkers in willen geloven. Net zo goed als dat je wilt geloven een marathon te kunnen lopen i.p.v. ruim 42 kilometer.

Lees meer

Zorg dat klanten je geloven

Laatst kocht ik een luxe brood op een Franse markt in Normandië. Persoonlijk vind ik 6 euro voor een brood aan de hoge kant, maar het zou gaan om een zelfgemaakt zuurdesem brood gemaakt van bijzondere, hoogwaardige ingedrienten. Het zou o.a. gemaakt zijn van Zwitsers bronwater en IJslands vulkaanzout. Die aangeprezen ingrediënten kon ik niet weerstaan, waardoor mijn emotie duidelijk de overhand kreeg boven mijn rationele prijsredenatie.

Een dag later kwam ik in de supermarkt exact hetzelfde brood tegen voor 1,95 euro. De bijzondere ingrediënten stonden niet op de verpakking vermeld, dus ik acht de kans nihil een dag eerder daadwerkelijk een bijzonder brood te hebben gekocht.

Lees meer

Informatie heeft pas waarde als men het kan interpreteren

De Grevelingensluis in Bruinisse is een ingenieuze constructie. Door gebruik te maken van twee sluisbruggen hoeft het autoverkeer niet langer stil te staan voor een open brug. Als de ene sluisbrug openstaat kan men via een korte omleiding gebruik maken van de andere sluisbrug en vice versa. Derhalve kan de automobilist altijd de oversteek maken, waardoor men tijd bespaart en frustratie voorkomt.

Vandaag naderde ik zelf de Grevelingensluis en zag tot mijn verbazing een lange rij auto’s wachten voor de openstaande sluis. In eerste instantie dacht ik dat de andere sluisbrug gesloten was, maar boven de weg stond een groene pijl zichtbaar te knipperen om de omleiding aan te geven. Ook naast de weg stonden borden te knipperen, waarop de sluisconstructie middels enkele iconen stond uitgelegd. Vermoedelijk heeft de voorste automobilist in de wachtrij met auto’s de borden niet gezien of niet goed begrepen. De andere automobilisten verdenk ik van kuddegedrag.

Lees meer

Maak je stip aan de horizon niet te concreet

Bij je eerste marathon heb je een duidelijk einddoel. Je omschrijft dit doel abstract als “het lopen van de marathon” en niet concreet als “het lopen van ruim 42 kilometer“. Als je gaat trainen daarentegen ga je wel ineens praten in kilometers “Morgen ga ik 25 kilometer lopen“.

In de praktijk zie ik bedrijven worstelen met het formuleren van een stip aan de horizon. Het probleem is mijns inziens dat de focus veelal ligt op het formuleren van concrete doelstellingen, bijvoorbeeld de omzet of het aantal klanten. Deze concrete doelstellingen passen wel bij de weg náár de stip aan de horizon, maar zijn niet het inspirerende doel waar medewerkers in willen geloven. Net zo goed als dat je wilt geloven een marathon te kunnen lopen i.p.v. ruim 42 kilometer.

Lees meer

Vertel waarom je doet wat je doet

Laatst vroeg ik aan de lokale groenteboer waarom ik mijn groente bij hem moet kopen? “Dat is een makkelijke vraag. Ik heb simpelweg de beste groente van Rotterdam“, antwoordde hij enthousiast. “Maar dat zeggen ze toch allemaal?“, lachte ik. “Jullie halen toch allemaal je groente bij dezelfde veiling? Kom op, wat onderscheidt jou nu echt van de rest?” Even bleef het stil. “Uhhh, wij hebben de beste prijs-kwaliteit verhouding. Doordat onze winkel zich in een drukke winkelstraat bevindt hebben we veel aanloop. Door de hoge verkoopaantallen kunnen we voor een aanzienlijk lagere prijs aanbieden dan onze concurrenten“.

Lees meer

Geef je mensen extra water

Iedereen weet dat het aanschaffen van een plant eveneens zorg met zich meebrengt. Regelmatig heeft de plant water en eventueel aanvullende voeding nodig. Anders sterft de plant na een zekere periode een stille dood. Logisch. Op de werkvloer mag je dezelfde zorg verwachten. Oftewel, het aannemen van een nieuwe medewerker betekent eveneens een stuk extra zorg in de vorm van begeleiding, hulp en aandacht.

Toch zie ik in de praktijk regelmatig dat men medewerkers aan hun lot overlaat. Soms al in een heel pril stadium, soms na verloop van tijd. Heeft de medewerker na in dienst treding geen zorg meer nodig? Of geef je alleen in het begin wat extra aandacht, maar moet men daarna toch echt op eigen benen kunnen staan? Dat mag je toch wel verwachten, je betaalt er tenslotte voor. En trouwens, als je iedereen aandacht moet gaan geven kom je zelf niet meer toe aan je eigen werk, toch?

Lees meer

Denk Win-Win

In de zomer van 2016 landde ik samen met mijn gezin op het vliegveld van Ajaccio, Corsica. Na het ophalen van de koffers snelden we ons naar het autoverhuurbedrijf waar we voor 2 weken een Renault Capture hadden gehuurd. We hadden enige haast, omdat we nog een lange autorit voor de boeg hadden. Onze eindbestemming lag namelijk aan de andere kant van het eiland op zo’n 2 uur rijden door de bergen en we wilden voor het donker aankomen.

Na een wachttijd van zo’n 45 minuten waren we eindelijk aan de beurt. Ik overhandigde onze creditcard en voucher aan de vrouw achter de balie, die onze reservering in het systeem opzocht. Na zo’n 2 minuten keek de vrouw op en vertelde ons in gebrekkig Engels dat we de auto niet meekregen, omdat de naam van de creditcardhouder niet overeenkwam met de naam van de eerste bestuurder op de reservering. Kennelijk is dit een vereiste van de verzekeraar. Alleen door een extra bijdrage te betalen van 42 euro konden we de auto alsnog meekrijgen.

Lees meer

Wees streng aan de voordeur

Vlak na de oprichting van een bedrijf gaan de eigenaren veelal zelf op zoek naar personeel. Ondanks dat de inhoudelijke kennis belangrijk is gaat het in deze fase eerder om het gevoel dat men heeft bij de sollicitant. Het is eigenlijk vanzelfsprekend dat iemand bij het bedrijf moet passen, je moet tenslotte intensief gaan samenwerken met elkaar. Onbewust gaat men in het sollicitatiegesprek op zoek naar overeenkomstige normen en waarden. Heeft de sollicitant een hoog verantwoordelijkheidsgevoel? Is hij ook bereid om ‘s avonds door te werken om de klus te klaren? Vindt hij het ook gezellig om na het werk nog een biertje te gaan drinken?

Naarmate het bedrijf groeit verschuift bij veel bedrijven de focus in sollicitatiegesprekken van (kern)waarden naar inhoudelijke toetsing. Heeft de sollicitant de juiste papieren? Heeft hij voldoende certificeringen op zijn naam staan? En is hij in staat om alle inhoudelijke vragen te beantwoorden? Deze verschuiving is mijns inziens logisch te verklaren. De eigenaren delegeren de eerste sollicitatiegesprekken inmiddels aan de recruiters en geven de business unit manager de vrijheid om de finale keuze te maken. De toetsing op normen en waarden vindt dus niet meer plaats door de eigenaren, waardoor nieuwe medewerkers steeds meer ruimte krijgen om hiervan af te wijken.

Lees meer

Veranderen om te overleven

Vanaf zijn geboorte heeft ons konijn altijd uit een drinkbakje gedronken. Omdat hij het bakje regelmatig omstootte besloot ik een drinkfles aan te schaffen. De dagen erop bleef de drinkfles vol water zitten, terwijl het konijn ineengekrompen in de hoek van het konijnenhok bleef zitten. Mijn vermoeden dat het konijn de drinkfles niet gebruikte werd bevestigd toen ik alsnog het drinkbakje terug in het verblijf zette. Het konijn sprong op en begon driftig uit het drinkbakje te drinken.

In het bedrijfsleven kom ik regelmatig tegen dat mensen veranderingen niet willen adopteren. Star blijven ze voor zich uit staren in de hoop dat men de verandering terugdraait. In de werkelijkheid komen zij er veelal bedrogen uit, want verandering is vandaag de dag de enige constante in de wereld. Het is bittere noodzaak om mee te gaan met alle (technologische) veranderingen, ondanks dat het wellicht niet altijd even prettig is.

Lees meer

De gemiste prestatiebonus van Neymar

Het is zaterdag 6 juni 2020 als Real Madrid het opneemt tegen Paris Saint-Germain (PSG) in de finale van de Champions League. Voor het eerst vindt de wedstrijd plaats buiten Europa, namelijk in ‘s werelds bekendste metropool – New York. Beide ploegen zijn gewaagd aan elkaar, waardoor het creëren van kansen in de eerste helft uitblijft . Na de rust trekken beide ploegen fel van leer, waardoor de wedstrijd eindelijk openbreekt.

In de 82ste minuut staan er nog altijd 2 nullen op het scorebord, maar het hele stadion voelt dat er een doelpunt in de lucht hangt. Een onverwachte dieptepass van Marco Verratti op Neymar zet de linkervleugelaanvaller ineens één-op-één op keeper Navas. Uit zijn rechteroog ziet Neymar dat Edinson Cavani 10 meter los is gekomen van zijn directe tegenstander, waardoor hij vrij voor het doel staat. Slechts een klein tikje naar rechts is genoeg om de uitkomende keeper op het verkeerde been te zetten en Cavani de bal over de doellijn te laten dribbelen.

Lees meer

Zelfsturende processen in een datagedreven organisatie

Jannie, zorg jij dat alle benodigde rapportages voor het wekelijks MT overleg voor 12 uur op mijn bureau liggen?” roept Johan enigszins directief uit zijn directiekamer. “Print de rapportages van de afgelopen 8 weken maar uit, zodat we de resultaten met de voorgaande weken kunnen vergelijken“.

Tijdens het overleg komt al snel naar voren dat het ronduit slecht gaat met het voorraadbeheer en de personeelsplanning. Sinds Johan is aangesteld als directeur van de Nederlandse bioscoopketen in 2002 heeft hij de nadruk gelegd op deze 2 bedrijfsfacetten, omdat zijn voorganger er een zooitje van had gemaakt. “Ik constateer dat onze planning nog altijd veel te veel horecapersoneel inzet op doordeweekse dagen en onze voorraad etenswaar is veel te laag voor het startende winterseizoen“, schreeuwt Johan door de kamer. “Ik wil weten WAT de oorzaak is van dit wanbeleid. Kees, jij zoekt dit tot op de bodem uit en rapporteert dit in ons volgende MT overleg. Duidelijk?“.

Lees meer

In het ravijn is het veilig

Het bewandelen van een berg is een welbekende metafoor voor het illustreren van de bedrijfsvisie. “We weten nog niet precies hoe we de top gaan behalen, wel staat vast dat we hem gaan halen“. Persoonlijk vind ik het een krachtige metafoor, omdat het eenvoudig in te beelden is. Vrijwel iedereen heeft weleens aan de voet van een berg gestaan turend naar de besneeuwde bergtop op kilometers afstand. In gedachte zie je jezelf de berg al opklauteren richting de top, een zware – maar zeker geen onmogelijke opgave. Een duidelijke parallel met de bedrijfsvisie, die moet eveneens uitdagend – maar op de lange termijn realiseerbaar zijn.

Ondanks dat de weg richting de bergtop niet vast hoeft te staan is het voor veel ondernemers toch moeilijk om een visie op te stellen en te delen met de rest van de organisatie. “Wat als we later toch het roer nog helemaal om willen gooien? Wat als zich plots een kans aandient, die alles in een ander perspectief plaatst? Ofwel, wat als we straks met zijn allen de verkeerde berg opwandelen?” Hoe verder je tenslotte met zijn allen de berg opwandelt, des te moeilijker is het om terug te keren om toch voor een andere berg te kiezen.

Lees meer